Wszystko zaczęło się od gwoździ okrętowych
Na początku działalności kuźni głównym wyrobem były gwoździe okrętowe. Ręcznie kute gwoździe szybko zasłynęły ze swojej najwyższej jakości i były eksportowane daleko poza granice Szwecji, na przykład do Hiszpanii i Portugalii, podobnie jak wieki później nasze siekiery.
Kiedy Jakob Renstierna zmarł w 1716 roku, zakład przejęła wdowa po nim, Magdalena Toutin-Reenstierna. Ona z kolei sprzedała go w 1732 r. wdowie Brigitcie Wallrave von Berchner, która zmarła w 1745 r. Wówczas jej wnuczka Maria Eleonora Strahlenberg odziedziczyła kuźnię. W tym czasie kuźnia produkowała głównie gwoździe, szpadle i siekiery.
Od gofrownic po wagony kolejowe
Na przestrzeni wieków Hults Bruk rozszerzył swoją działalność o szeroką gamę produktów, takich jak kute blachy i łańcuchy kotwiczne, odlewy mebli i pieców, gofrownice i inne drobne artykuły codziennego użytku, a następnie siekiery i łopaty używane przez lokalnych rolników do pracy w lasach i na polach. Pod koniec XIX wieku w Hults Bruk produkowano nawet wagony kolejowe.
Po kilku zmianach właścicieli w 1818 roku kuźnię zakupił Magnus Lorentz Ekelund. Wokół zakładu stworzył małą osadę i założył szkołę dla dzieci pracowników, a nauczyciela opłacała kuźnia. Rozpoczął się czas zmian – a największe miały dopiero nadejść za sprawą jego syna, Gunnara.
Epoka siekiery i Gunnar Ekelund
W latach 70. XIX wieku siekiery stały się główną częścią produkcji Hults Bruk. Był to burzliwy okres, w którym rewolucja przemysłowa przyniosła zmiany w całej Europie. W wyniku znaczących zmian we wszystkich aspektach społeczeństwa wzrósł popyt na produkty leśne, a wraz z nim popyt na siekiery.
Ówczesny właściciel firmy Hults Bruk, hutnik Gunnar Ekelund, wyruszył do Ameryki, skąd przywiózł nie tylko nowe techniki produkcji, ale także trzonki z hikory i wzory siekier, takie jak Montreal i Yankee. Z czasem stały się one jednymi z naszych najpopularniejszych i najtrwalszych modeli siekier.
W 1877 roku zakupił również dwie nowe maszyny do kucia siekier, aby zaspokoić popyt. Renoma siekier Hults Bruk stale rosła, a w XX wieku były one eksportowane na cały świat. Firma Hults Bruk była reprezentowana podczas 5. Wystawy Światowej w Wiedniu w 1873 roku.
Siekiery Hults Bruk na całym świecie
Siekiery Hults Bruk były sprzedawane pod kilkoma różnymi nazwami, takimi jak „Flecha” w Ameryce Południowej, „Jarrah Jack” w Australii i „Tiger” w Azji Południowo-Wschodniej. Z czasem jednak Agdor stał się najszerzej rozpowszechnioną, trwałą marką i jest podstawą asortymentu siekier Hults Bruk od prawie 100 lat. Klasyczna seria Agdor została zainspirowana tradycyjnymi północnoamerykańskimi wzorami siekier z końca XIX wieku. W czasach, gdy siekiery były najważniejszymi narzędziami w przemyśle drzewnym, siekiery Agdor stały się preferowanym wyborem drwali na całym świecie. Siekiery Agdor były wybierane ze względu na wyjątkową jakość stali i kucia. Zyskały szczególną popularność w regionach o twardym i trudnym drewnie, a drwale byli w stanie zapłacić nawet miesięczną pensję lub więcej za siekierę Agdor wykonaną po drugiej stronie globu.
