Jak długo pracowałeś jako kowal?
Claes: Około 4,5 roku.
Lotta: 1 rok! Nie wiem, czy mogę się jeszcze nazywać kowalem? *śmiech*
Jak to się stało, że wybrałeś ten zawód?
Claes: Przeprowadzałem się z Jämtland, zobaczyłem pracę i złożyłem podanie. Więc skończyłem tutaj!
Lotta: Mieszkałam i pracowałam w Norwegii i czułam, że chcę wrócić do domu i rozglądałam się za pracą. I wtedy pojawiła się ta oferta i brzmiała interesująco.
Co robiłaś zanim zostałaś kowalem?
Lotta: Byłam deweloperem produktu i menedżerem kategorii w znanej marce sportowej.
Claes: Pracowałem w leśnictwie. Ale nie z siekierami.
Czy każdy może zostać kowalem?
"Cóż, nie sądzę. To w końcu rzemiosło. Po prostu trzeba mieć wyczucie rzemiosła, pracować rękami".
Claes - Kowal
Co trzeba zrobić, by zostać dobrym kowalem?
Lotta: Wygląd i wyczucie formy i kształtu. Zafascynował mnie fakt, że ta praca jest czymś pomiędzy przemysłem a rzemiosłem. Zaskoczyło mnie również to, że kształtowanie siekiery wymaga tyle precyzji. Pierwsza siekiera powinna wyglądać podobnie do ostatniej w danym dniu, aby zachować spójność.
Cały czas mierzymy za pomocą suwmiarki, aby zawsze było poprawnie.
Claes: W takim razie dobrze jest też być mechanikiem, ponieważ jest to część przykręcania i regulacji przy zmianie narzędzi.
Lotta: Nie można bać się zaangażowania, cierpliwości i wytrwałości. Nie poddawać się na samym początku. Wszystko musi mieć swój czas. Niektóre momenty mogą być nieco monotonne, ale musisz sprawić, by zadomowiło się to w twoim ciele.
Czy wiesz, kiedy będzie to właściwe?
Claes: Uczysz się to widzieć. Doświadczenie pokazuje z czasem.
Lotta: Tak, i kiedy każde pociągnięcie jest takie, że materiał zachowuje się tak, jak zamierzałeś.
Ile czasu potrzeba na ukształtowanie siekiery?
Claes: Kiedy jesteś zupełnie nowy, czasami musisz zacząć od nowa, ponieważ kawałek jest zbyt zimny. Wtedy nie za każdym razem można wykuć go idealnie. Pracujemy z dwoma kowalami przy każdym młocie. Wykonanie topora z jednej strony młota zajmuje około 40 sekund. Następnie druga osoba przejmuje pracę i kończy topór. Powiedziałbym więc, że nieco ponad 1,5-2 minuty na topór. Tak, a jeśli robi się to 400 razy dziennie, może to łatwo stać się monotonne.
Praca wydaje się samotna?
Claes: Tak, w słuchawkach będzie dużo radia, podcastów i muzyki.
Lotta: Zdecydowanie słucham dużo podcastów!
Jaki jest najbardziej krytyczny moment podczas kucia?
Lotta: Jako nowicjusz myślę, że jest to uzyskanie odpowiedniego kształtu, zanim element stanie się zbyt zimny.
Claes: Najtrudniejszą rzeczą jest prawdopodobnie ustawienie maszyny, gdy zmieniamy model. Jeśli ustawienia działają tak, jak powinny, nie ma bezpośredniego momentu krytycznego w samym procesie kucia.
Czy trzeba regulować maszynę w ciągu dnia?
Lotta: Jako nowicjuszowi, czasami trudno jest określić, czy to ja robię coś źle, czy ustawienia poszły nie tak.
Claes: Czasami musimy wyregulować narzędzia, ale nie zdarza się to zbyt często.
Co jest najlepsze w pracy kowala?
Claes: Swobodny dostęp do siekier * śmiech * Ale to trudne pytanie ... jeśli lubisz rzemiosło, jest to interesujący zawód.
"Możliwość pracy z produktami, które są bliskie użytkownikowi. Tworzymy narzędzia, z których będzie korzystał użytkownik. Pracujemy w branży, ale jednocześnie jest to produkt, do którego można się odnieść. To stare rzemiosło i inny materiał niż materiały tekstylne, do których jestem przyzwyczajona".
Lotta-Kowal
Lotta: Jest wiele historii, starych zwyczajów i zastosowań, a jednocześnie jest rok 2022 i niektóre rzeczy w technologii są wciąż takie same. Co należy zachować ze starego, a co można dodać z nowego, nie tracąc przy tym kultury wokół kuźni. To atmosfera, którą chce się podtrzymywać. Następnie chcesz nowych pieców i ułatwić niektóre kroki, ale cały czas istnieje równowaga między nowym a starym.
Jak to było zacząć pracę jako kowal?
"Wszystko było zupełnie inne. Przejście ze środowiska biurowego, w którym najgorszą rzeczą jest skaleczenie się o kartkę papieru, a tutaj trzeba myśleć o tym, gdzie położyć ręce, aby nie poparzyć palców... lub nie skaleczyć się".
Lotta - Kowal
Jesteście teraz kowalami na całe życie?
Claes: Cóż, prawdopodobnie nie. To męczące. I wolę pracować na zewnątrz.
Lotta: Z wielkim szacunkiem dla każdego, kto pracował jako kowal przez długi czas, nie chodzi tylko o to, że jest to ciężkie, ale prawdopodobnie bardziej o to, że staje się monotonne i osiada w ciele. Ja po prostu z czasem się przekonuję.
Zainteresowania poza kuźnią?
Claes: Bardzo lubię fotografię przyrodniczą i lubię spędzać czas na świeżym powietrzu. W Jämtland pracowałem z psami zaprzęgowymi.
Lotta: Jestem fanką outdooru, lubię wędrówki i przebywanie na świeżym powietrzu tak często, jak to możliwe. Życie toczy się na świeżym powietrzu. Myślę, że za dużo przebywamy wewnątrz.
